Help, mijn kind slaapt niet!

Als  ouders met hun 5 jarige zoontje bij ons komen omdat hij hoofdpijn heeft en slecht slaapt, starten  we met een intake. Ik met de ouders en Anne-Marije met het jongetje. Ouders vertellen dat hij sinds hij zoveel hoofdpijn heeft niet meer in zijn eigen bed wil slapen, maar alleen nog op de bank. Daar slaapt hij gemakkelijk in.  En zodra ouders zelf naar bed gaan tillen ze hem naar zijn eigen bed. Als hij in de nacht wakker wordt, roept hij ouders en nemen ze hem mee naar hun eigen bed. Daar valt hij weer lekker in slaap.  Zo komt de hele familie in ieder geval aan de meeste uren slaap. Op het moment dat de ouders hem toch proberen naar bed te brengen ontstaat er een flinke driftbui waardoor ouders niet goed weten wat te doen.

Ouders ervaren de hele situatie  onprettig. Ze weten niet waar ze goed aan doen voor hun zoon. Tegelijkertijd hebben ze geen enkele avond meer voor zichzelf en de kwaliteit van de slaap van elk gezinslid is onvoldoende. Dat heeft weerslag op de belastbaarheid van iedereen met kleine irritaties, lichamelijke klachten en weinig energie bij iedereen tot gevolg.

Met ouders onderzoek ik door middel van de opvoedstijlen welke kwaliteiten ze inzetten in hun interacties met hun zoontje. Daaruit blijkt dat ze zich gemakkelijk inleven, veel samen doen en het belangrijk vinden dat de sfeer goed is. Ook kennen ze het leiding nemen goed maar voelen zich door de hele situatie op dit moment handelingsverlegen.
Samen kijken we hoe hun ideale avondritueel er ziet en hoe we daar naar toe kunnen werken. Door dit met hun zoontje, uit de situatie, op een eenvoudige manier voor te bespreken en te vertellen hoe het er stap voor stap uit gaat zien gaat hij vervolgens in hun stroom mee. Hij tast nog een paar keer af door te vragen of hij niet op de bank mag slapen. De duidelijkheid van het plan van ouders geeft houvast waardoor er leiding is en daardoor rust.

Anne-Marije ontdekt spelenderwijs samen met het jongetje dat hij behoefte heeft aan spelen en aan structuur. Hij heeft, ook in zijn spel, de neiging van alles te regelen, waardoor hij moeilijk tot rust kan komen. Dit is ook zichtbaar in zijn ademhaling. Die past vooral bij ‘actie’, ook als hij rustig ligt of zit. Het jongetje ervaart door verschillende ademspelletjes hoe fijn het kan zijn als je hoofd en je lijf even lekker kunnen uitrusten. Samen met hun zoontje doen ouders deze spelletjes voor het slapen gaan.

Doordat ouders  weer  leiding kunnen nemen en hun zoon kunnen begeleiden in het tot rust komen kan hij ook rusten.  Vanaf de eerste dag slaapt hij weer in zijn eigen bed. En ook het inslapen is na een paar dagen genormaliseerd. De hoofdpijn is weg, ouders hebben hun avond en eigen bed weer terug en het herstel van de belastbaarheid van het hele gezin kan beginnen.